Mutsuzluk/Mutluluk Üzerine

İnsanların mutlulukla ilgili çok dertleri var. Benim de var. Nedir, ne değildir, nasıl mutlu olunur? Kimin sözüydü hatırlamıyorum ama şöyle bir söz vardı: Mutlu olup olmadığını sürekli düşünen insan mutlu değildir. Çok katılıyorum diyemeyeceğim ama doğruluk payı var sanki.

Okumaya devam et “Mutsuzluk/Mutluluk Üzerine”

Kediler Beni Bazen Üzüyor

Savunmasız canların, kedilerin vs. canının yanması beni neden üzüyor?

Eve varmak üzereydim. Caddenin kenarında bir kedi gördüm. Beyaz bir kediydi ama üstü kirden grileşmişti. Bir patisini yere basmıyordu. Dikkatli bakınca patisinin olmadığını gördüm. Sanki daha önceden bir kazada kopmuş gibiydi. Üzüldüm. Aslında kedinin dışarıdan sefil görünüşüne karşı kendi halinden memnun bir hali vardı. Memnun belki doğru sözcük değil ama ne bileyim sanki bir derdi yokmuş gibi öyle caddenin kenarında durmuş etrafa bakınıyordu.

Okumaya devam et “Kediler Beni Bazen Üzüyor”

Az Öz Arkadaşlarım

Sosyal ve çevresi geniş arkadaşlarımı düşündükçe benim çok arkadaşım yokmuş gibi geliyor bazen. Hafif hüzünlü de bir düşünce aslında bu. Ama hani şikayetçi olduğum bir konu mu, pek değil. Zaten hayatımın çoğunda yeni arkadaşlıklar arayan bir insan olmadım. Gerçi var mıdır öyle sürekli yeni arkadaş arayanlar? Vardır herhalde. Neyse.

Okumaya devam et “Az Öz Arkadaşlarım”